بالاخره از گوشی سامسونگ گالکسی S23 قدیمی‌ام ارتقا دادم — این بهترین تصمیمی بود که امسال اتخاذ کردم

یک پیکان از سامسونگ گالکسی S23 به سامسونگ گالکسی S25+ در یک طرح مینیمالیست نشان می‌دهد.
منبع: Lucas Gouveia / Android Police

معمولاً وقتی گوشی اصلی‌ام به چهار سالگی می‌رسد، آن را ارتقا می‌دهم. چهار سال استفاده زمان کافی است و برای سامسونگ، این مدت بیش از حد لازم برای دریافت چندین به‌روزرسانی سیستم‌عامل و به‌روز نگه داشتن امنیت می‌باشد.

با این حال، شغلم ایجاب می‌کند که حداقل یک گوشی همواره به‌روز با آخرین نسخهٔ سیستم‌عامل اندروید باشد؛ در غیر این صورت، دسترسی مستقیم به ویژگی‌های جدید را نخواهم داشت.

اما این شاید اولین باری بود که من تسلیم شدم.

بعد از صرف زمان برای آزمایش به‌روزرسانی One UI 7 (که سرانجام منتشر شد) روی سامسونگ گالکسی S23 خود، تصمیم گرفتم دست کشیده و به این فکر کنم که این برای آینده‌ساز کردن خرید گوشی بعدی‌ام چه معنایی دارد.

در ادامه دلایلی که این کار را انجام دادم، تجربیاتم تا به‌حال، و این‌که چرا فکر می‌کنم سخت‌افزار در بلندمدت قادر به همگام شدن با نرم‌افزار نخواهد بود، بررسی می‌کنم.

من گالکسی S23 را به گالکسی S25+ ارتقا دادم

آینده‌ساز کردن دستگاه روزمره‌ام برای من بسیار مهم است

شیشهٔ پشت سامسونگ گالکسی S25+

معمولاً نسخهٔ پایه را انتخاب می‌کنم. من گوشی‌های بزرگتر و صفحه‌نمایش‌های وسیع‌تر را می‌پسندم (گوشی مورد علاقه‌ام سامسونگ گالکسی نوت ۲ است)، اما با معایب آن نیز آشنا هستم.

یکی از معایب، حمل و نقل است و دیگری فضای ذخیره‌سازی (محل فیزیکی که گوشی‌ام را زمانی که استفاده نمی‌شود، در آن قرار می‌دهم). گوشی‌های کوچکتر حمل و نقل آسان‌تری دارند. به‌سادگی بگویم، مدل Ultra بیش از حد بزرگ است، اما مدل Plus همچنان کارا است.

همچنین می‌خواهم گوشی‌ام کوچک باشد اما در عین حال توان کافی برای انجام کارهای روزمره‌ام داشته باشد. معمولاً روی این گوشی‌ها بازی نمی‌کنم؛ برای این کار از دستگاه‌های دیگر استفاده می‌کنم.

اما نکتهٔ اصلی، ویژگی‌های هوش مصنوعی هستند. گوشی شما به سخت‌افزاری نیاز دارد تا توان پردازشی لازم برای استفاده از این ویژگی‌ها را در خود دستگاه فراهم کند.

می‌توانم (سعی کنم) آن‌ها را نادیده بگیرم، اما ویژگی‌های بیشتری به‌صورت عمیقی در دستگاهم ادغام می‌شوند. برای شغلم باید راحت از آن‌ها استفاده کنم، به‌ویژه زمانی که ارزیابی مفید بودن یک ویژگی یا تشخیص اینکه فقط نرم‌افزار زائد است، لازم باشد.

پس از ارتقا از دستگاه دو ساله‌ام به سامسونگ گالکسی S25+، تفاوت واضح و چشمگیری احساس شد؛ شب و روز. دیگر نیازی به نگرانی مداوم دربارهٔ عمر باتری ندارم (تا پیش از به‌روزرسانی دیرکُش One UI 7 این‌چنین نبود) یا کاهش سرعت قابل ملاحظه‌ای.

فردی که گوشی را در کنار گرافیک علامت باتری از خالی به پر در پس‌زمینهٔ سبز نگه داشته است
منبع: Lucas Gouveia / Android Police

فکر می‌کردم فقط من این حس را دارم، چون به‌دلیل نوع کارم نسبت به عملکرد گوشی حساس‌ترم. اما در واقع مادرم بود که مرا متقاعد کرد زمان ارتقا فرا رسیده است.

او از تجربهٔ گالکسی S23 خود به‌شدت ناامید بود و این وضعیت استفادهٔ روزانه‌اش را مختل می‌کرد.

علاوه بر این، او حتی با هوش مصنوعی تعامل ندارد؛ این اولین سالی است که مایل به امتحان یا حداقل آگاهی بیشتر نسبت به آن است.

اما مشکلات مصرف باتری برای او اضطراب زیادی ایجاد کرد (حتی اگر تنظیماتش را برای کاهش مصرف تنظیم می‌کردم)، و برنامه‌هایش به‌درستی کار نمی‌کردند. برخی فرآیندهای همگام‌سازی بسیار کند یا با خطا همراه بودند (به‌عنوان مثال، برای پشتیبان‌گیری از داده‌های واتساپ او با مشکل مواجه شدیم).

او از عملکرد دستگاه‌اش پس از به‌روزرسانی متناً متنفر شد. فکر به‌روزرسانی گوشی برای او ترس بیشتری ایجاد کرد که هرگز نباید پیش می‌آمد.

به همین دلیل متوجه شدم زمان ارتقا فرا رسیده است. بنابراین دیگر نیازی به نگرانی دربارهٔ رفتار به‌روزرسانی‌های آیندهٔ اندروید نداریم و ترسی از آن نخواهیم داشت.

این برای شخصی چون مادرم مفید است؛ او ممکن است از تمام ویژگی‌های هوش مصنوعی گالکسی که بر روی گوشی‌اش فعال کرده، آگاه نباشد. نیازی به مدیریت جزئی این ویژگی‌ها برای عملکرد صحیح دستگاه‌اش نیست (به‌عنوان مثال، فعال‌سازی تنظیمات سختگیرانه برای مقابله با مصرف باتری).

این نمونه‌ای است که در آن سخت‌افزار در بلندمدت توانایی همگام شدن با نرم‌افزار را نخواهد داشت

نه با فشار عمدهٔ نرم‌افزارهای یکپارچه‌شده با هوش مصنوعی

گوشی سامسونگ گالکسی تری‌فولد در پس‌زمینهٔ آبی
منبع: Lucas Gouveia / Android Police | Samsung

اگرچه اطمینان دارم گالکسی S25+ من نسبت به گالکسی S23 طولانی‌تر دوام خواهد آورد، اما هنوز نگران این‌ام که سخت‌افزارم چگونه نرم‌افزارهای پرتقاضا را مدیریت خواهد کرد.

امید داشتم زمان بیشتری برای بهبود برخی ویژگی‌های فعلی هوش مصنوعی صرف کنیم، مانند نوار Now و حتی تصحیح‌گر املای داخلی (که به‌دلیل سانسور بیش از حد مورد انتقاد قرار گرفته است).

خوشبختانه One UI 8 به‌روزرسانی سنگینی نبود و به‌نظر می‌رسد بسیار صیقلی‌تر از One UI 7 باشد. با این حال، نظراتم تنها بر پایهٔ تجربهٔ من از گالکسی S25+ است.

متأسفانه هنوز نتیجه‌گیری قطعی دربارهٔ به‌روزرسانی بزرگ بعدی، One UI 8.5، که به‌نظر می‌رسد در برنامه زمان‌بندی انتشارش با مشکل مواجه شده است، صورت نگرفته. خوشحالم که این احتمالاً به‌دلیل تغییرات در سبد محصولات گالکسی S26 است نه یک نقص فنی برای دستگاه‌های فعلی.

تصویری شامل متن 'One UI' به‌همراه ماسکوت‌های کوچک اندروید، سر بزرگ اندروید در پایین و ویجت‌های گوشی در پس‌زمینه.
منبع: Lucas Gouveia / Android Police

اما تاکنون نسخهٔ بتا نشان می‌دهد که این به‌روزرسانی ویژگی‌های هوش مصنوعی را پیشرفته‌تر می‌کند و برخی تغییرات رادیکالی به‌وجود می‌آورد.

به‌عنوان مثال، One UI 8.5 تغییرات عمده‌ای در پنل تنظیمات سریع ایجاد می‌کند، اعلان‌های اولویت‌دار هوش مصنوعی را اضافه می‌کند، عملکرد را با استفاده از هوش مصنوعی و حالت اولویت داده‌های زمان واقعی بهینه می‌کند و سوئیچینگ داده‌های Wi‑Fi را بهبود می‌بخشد (با به‌کارگیری هوش مصنوعی برای تحلیل شرایط شبکه).

بسیاری از این ویژگی‌ها به‌نحوی از هوش مصنوعی بهره می‌برند. هوش مصنوعی آیندهٔ یکپارچه‌سازی نرم‌افزارهاست.

اما برای همگام ماندن با ویژگی‌های هوش مصنوعی، باید اطمینان حاصل کنید که دستگاه شما مجهز به پردازش و اجرای هرگونه برنامه هوش مصنوعی است.

چین‌های مخصوص هوش مصنوعی به‌طور دقیق برای همین هدف وجود دارند؛ گوشی‌های هوشمند دارای واحد پردازش عصبی (NPU) هستند که برای انجام محاسبات موازی مورد نیاز کارهای هوش مصنوعی مثل پردازش زبان طبیعی و تشخیص تصویر طراحی شده‌اند.

نمودار بلوکی یک چیپ سیستمی گوشی هوشمند با علامت سؤال شفاف در لایه بالا بر پس‌زمینهٔ آبی
منبع: Qualcomm.com | Android Police

NPU اجازه می‌دهد این وظایف را به‌سرعت و به‌صرفه انجام دهد بدون اینکه باتری دستگاه را خالی کند. همچنین از GPU و CPU و سرویس‌های ابری برای سایر وظایف استفاده می‌کند.

تمام این مؤلفه‌ها ترکیب SoC (سیستم بر روی یک چیپ) را تشکیل می‌دهند. گوشی هوشمند شما به یک SoC به‌قدر کافی قدرتمند نیاز دارد تا توان پردازشی زمان واقعی که هر ویژگی یا برنامه هوش مصنوعی می‌تواند به‌وجود آورد، پوشش دهد.

در غیر اینصورت، گوشی شما ممکن است کند شود، واکنش‌ناپذیر گردد یا مصرف باتری افزایش یابد.

در حال حاضر نمی‌توانم دربارهٔ آینده صحبت کنم یا حتی پیش‌بینی کنم پردازش داخلی تا چه حد پرتقاضا خواهد شد.

دکمهٔ مخفی ترجمهٔ زنده.
پنجرهٔ پاپ‑آپ ترجمهٔ زنده.

بنابراین اطمینان از این‌که در گوشی هوشمند با SoC‌ای سرمایه‌گذاری می‌کنم که ویژگی‌های هوش مصنوعی عمیق‌الگرا را مدیریت کند، امروزه برای من از یک سال پیش بسیار مهم‌تر است.

خط مرز بین دوام سخت‌افزار و نرم‌افزار را کجا می‌کشیم؟

این راز نیست که مردم هنوز در حال عادت کردن به استفاده از هوش مصنوعی در کارهای روزمره‌اند. ویژگی‌های هوش مصنوعی بسیاری در گالکسی وجود دارد که حتی من از آن‌ها استفاده نمی‌کنم.

اما برخی از ویژگی‌های سادهٔ مورد علاقه‌ام در حال تغییر هستند. ابزار هوشمند انتخاب (Smart Tool Select) هنگام عرضه One UI 6.1.1 به AI Select تغییر نام داد.

ابزار هوشمند انتخاب سطحی از یکپارچه‌سازی هوش مصنوعی داشت، اما هرگز به سطح مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) و هوش مصنوعی مولد نرسیده بود.

من کاملاً انتظار دارم ویژگی‌های ساده‌ای شبیه این، به‌عمق در هوش مصنوعی ریشه‌دار شوند.

اگرچه این لزوماً چیز بدی نیست، اما فکر می‌کنم بیش از پیش مهم است که ارتقای بعدی گوشی‌تان را با دقت بیشتری ارزیابی کنید. نمی‌خواهید مانند ما باشید که پس از به‌روزرسانی با مشکلات نامطلوب مواجه می‌شوید.

سامسونگ ممکن است پوشش هفت‌ساله برای به‌روزرسانی‌های بزرگ اندروید را وعده دهد، اما نمی‌توانم تصور کنم که یک دستگاه امروز چه سخت‌افزاری خواهد داشت تا در طول هفت سال با نرم‌افزار همگام بماند.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *