دسته: گلکسی A

در مقایسه با Vision Pro اپل کمی دسترس‌پذیرتر است؛ این هدست Android XR به صیقلی بیشتری نیاز دارد.

قیمت: $1,800 از سامسونگ

امتیاز: 6/10

نمایشگرهای میکرو‑OLED شفاف و رنگارنگ. دسترسی به برنامه‌های اندروید. وزن سبک. واقعاً راحت نیست. تعداد قابل‌توجهی باگ وجود دارد. ناوبری به‌طور دقیق نیست. «آواتار» من شبیه این است که تحت تأثیر مواد مخدر باشد.

هدست‌های جدید Vision Pro اپل با پردازنده M5 و سامسونگ Galaxy XR را مدتی چند هفته روی میزم داشته‌ام. این‌ها قطعات سخت‌افزاری گران‌قیمت و پیشرفته‌اند. نسخهٔ اپل قیمت ۳٬۴۹۹ دلار دارد! هدست سامسونگ تقریباً نصف این مبلغ است — هنوز هم هزینهٔ سنگینی به‌قابلیت ۱٬۸۰۰ دلار دارد. پیدا کردن انرژی برای پوشیدن آن‌ها کاری دشوار بود.

می‌توانید فیلم ببینید، بازی‌های غمرکننده انجام دهید و با چندین صفحه‌نمایش مجازی کار کنید. هیچ‌یک از این تجربه‌ها به‌گونه‌ای جذاب نبود که بخواهم بیش از یک ساعت هدست را بر روی صورت‌ام بگذارم. با این حال، سعی جدی کردم و نتیجه‌گیری من این است که گوگل و سامسونگ هنوز کارهای زیادی برای بهبود تجربه Android XR دارند؛ همچنین قدردانی عجیبی و تازه‌ای نسبت به کیفیت هدست واقعیت ترکیبی اپل پیدا کردم.

یافتن راحتی

من Galaxy XR را از وب‌سایت سامسونگ خریداری کردم و شرکت لینکی مفید به EyeBuyDirect ارائه می‌دهد که می‌توانید فروض مغناطیسی تجویزی Kodak به‌قیمت ۱۰۰ دلار خریداری کنید تا بدون عینک بتوانید از هدست استفاده کنید. این فرایند روان بود، اگرچه زمان طولانی حمل‌ونقل باعث شد که فروض من هفته‌ها پیش از XR تحویل شوند.

اگرچه وزن Galaxy XR نسبت به Vision Pro به‌مراتب سبک‌تر است، اما به‌صورت مستمر در یافتن یک تناسب راحت مشکل داشتم. برای استفاده، هدست را می‌گذارید و دکمه‌ای در پشت را می‌چرخانید تا بند دور سر سفت شود، اما معمولاً فشار قابل‌توجهی بر پیشانی وارد می‌شود که هنگام روشن شدن فن‌های قابل‌شنیدن گرم می‌شود؛ تقریباً غیرممکن است نشود پس از یک دوره در XR عرق پیشانی داشته باشید. دو شیلد نور مغناطیسی موجود در جعبه کار نسبتاً خوبی برای مسدود کردن نور محیط انجام می‌دهند، اما بی‌نقص نیستند؛ هنوز هم نشت کمی نور را تجربه می‌کنم.

اندروید XR

چیزی که در Android XR جذاب است این است که سامسونگ و گوگل از صفر شروع نکرده‌اند؛ می‌توانید تقریباً به هر برنامهٔ اندروید دسترسی پیدا کنید و آن را به فضای مجازی خود بیاورید، اگرچه برخی برنامه‌ها برای این تجربه بهتر طراحی شده‌اند. (برنامه Slack هنوز در هر صفحهٔ بزرگ‌تر از صفحهٔ تلفن عملکرد ضعیفی دارد.)

یک ویژگی کلیدی Android XR امکان چت رهایانه با ربات Gemini گوگل است. من این کار را چندین بار انجام دادم وقتی می‌خواستم راه اتصال کنترلر PS5 به هدست را بیابم، و این ربات ویدئوهای پیشنهادی YouTube را برای من آورد تا بتوانم آموزش را تماشا کنم. اما به‌طرزی عجیب، Gemini بارها چیزهایی گفت که فکر نمی‌کردم قرار است بشنوم. وقتی به متن گفتگو نگاه کردم، واضح شد که گاهی Gemini به پرسش‌های من با دستورالعمل‌های خود دربارهٔ نحوه تجزیهٔ یک فرمان پاسخ می‌دهد. “<\ctrl94> کاربر می‌خواهد برنامه تلگرام را باز کند. من باید بررسی کنم که آیا تلگرام بر روی دستگاه نصب شده است یا نه. <\ctrl95>.” این چند بار هنگام فراخوانی Gemini برای پرسیدن سؤال اتفاق افتاد. به یاد داشته باشید، این یک دستگاه نمونه‌ی سخت‌افزاری که سامسونگ برایم ارسال کرده نیست؛ این نسخه مصرف‌کننده‌ای است که خودم خریداری کرده‌ام.

هنوز نمی‌دانم به‌طور واقعی چند بار با Gemini چت می‌کنم، حتی اگر تجربه‌اش صیقلی‌تر باشد. به‌صورت مشابه، حدود دو دقیقه زمان صرف کردم تا نسخه‌های مکان‌سازی‌شدهٔ عکس‌هایم را در برنامه Google Photos ببینم، گفتن “جالب”، و دیگر به‌کارگیری این ویژگی را نادیده گرفتم. به‌راستی اینچنین جذاب نیست.

از آواتارم بپرسید! من یک آواتار کارتونی‌گونه Galaxy را سفارشی کردم تا شباهت خودم را بازآفرینی کند؛ شبیه Bitmoji (یعنی چندان مناسب نیست) است و آواتار توانایی کمی در بازآفرینی حالات چهره دارد. چند دقیقه پس از شروع جلسهٔ Zoom با یک همکار، او شکایت کرد که فهمیدن کارهای صورت من دشوار است و همچنین به‌خوبی صدای من را نمی‌شنود چون میکروفون هدست مدام قطع می‌شود.

به‌طور کلی، ناوبری مبتنی بر ژست و ردیابی چشم خوب است، اگرچه به‌دقت سیستم اپل در Vision Pro نیست. گاهی باز کردن با قفل ایریس کار نمی‌کرد و مجبور می‌شدم پین خودم را برای باز کردن هدست وارد کنم. اغلب در دریافت ردیابی چشم به دکمهٔ دقیق مجازی مشکل داشتم، بنابراین مجبور شدم از ژست انگشت اشاره‑مانند استفاده کنم تا انتخاب‌ها را انجام دهم. (و بله، سعی کردم ردیابی چشم را دوباره کالیبره کنم.)

در حالی که Vision Pro می‌تواند تغییرات ریز انگشتانم را تشخیص دهد، من برای انجام ژست‌ها در Galaxy XR مجبور بودم حرکات خود را واضح‌تر نشان دهم. گاهی لازم بود اطمینان حاصل کنم که انگشتانم به سمت هدست جهت انتخاب‌ها مواجه باشد، در حالی که با Vision Pro این‌گونه نیازی نبود. در Galaxy XR موارد بیشتری پیش آمد که صفحه‌های مجازی صرفاً به‌دلیل تشخیص یک ژست pinch به‌صورت ناخواسته جابجا می‌شدند. حتی نگاه کردن به دست و فشار دادن (چگونه دکمهٔ خانه را شبیه می‌سازید) گاهی برای فعال‌شدن به چندین فشار نیاز داشت. کل این فرآیند در لبه‌ها ناپایدار است.

اینها بدون ذکر بقیه باگ‌هاست. وقتی در Chrome کار می‌کردم و بیش از شش تب باز کردم، Chrome متوقف شد و نیاز به راه‌اندازی مجدد داشت. برنامهٔ تلگرام من هم گاهی این‌گونه رفتار کرد و سرویس‌های Google Play نیز هنگامی که سعی کردم بازی Grimvalor را اجرا کنم، با مشکل مواجه شد. همچنین با ماوس جفت‌شده مشکلی داشتم؛ نشانگر آن گاهی ناپدید می‌شد و فقط پس از چند ثانیه که ماوس را به‌طرزی شدید تکان دادم، ظاهر می‌شد. این کار کار در هدست را بسیار دشوار می‌کرد.

در ابتدا نتوانستم Galaxy XR را به رایانهٔ شخصی‌ام متصل کنم زیرا این ویژگی به یک لپ‌تاپ Samsung Galaxy Book نیاز دارد، اما گوگل به‌تازگی به‌روزرسانی‌ای ارائه داد که برنامهٔ بتای PC Connect برای Android XR را معرفی کرد. آن را بر روی رایانهٔ ویندوزی خود دانلود کنید (پشتیبانی از مک در آینده می‌آید) و بلافاصله صفحهٔ دسکتاپ ویندوزی را به فضای XR شما می‌آورد؛ می‌توانید از کیبورد و ماوس متصل به دسکتاپ خود همچنان استفاده کنید. این روش بسیار عالی و راحت‌تری برای کار بود، به‌جای این‌که سعی کنم فضای کاری‌ام را با برنامه‌های اندروید بازآفرینی کنم، اما همچنان مشکل ناپدید شدن دوره‌ای نشانگر ماوس را داشتم، به‌طوری‌که هرگز نتوانستم به‌خوبی کار کنم. این سیستم به‌سوی نمایش مجازی مک اپل یکپارچه نیست.

من Game Link را نیز امتحان کردم که برای استفاده نیاز به دانلود برنامهٔ Game Link سامسونگ از Microsoft Store بر روی رایانه، به همراه Steam و SteamVR دارد. هدف این است که بتوانید بازی‌های Steam خود، چه VR و چه غیر VR، به هدست جریان دهید. متأسفانه، در حالی که توانستم به‌طور کوتاه Galaxy XR را به برنامهٔ Game Link وصل کنم، SteamVR به‌طور مستمر خراب می‌شد و تمام اعلان بر روی هدست برای اتصال کنترلرها و ادامهٔ فرآیند جفت‌سازی ناپدید می‌شد. عوامل مختلفی می‌توانند این مشکل را ایجاد کنند، بنابراین گفتن اینکه آیا مشکل از Galaxy XR است یا چیز دیگری، دشوار است. (قابل ذکر است که روش‌های دیگری برای اتصال Galaxy XR به رایانه از طریق برنامه‌های شخص ثالث وجود دارد، اما من آن‌ها را امتحان نکردم.)

Galaxy XR یک محصول خاص است. من واقعاً دوست دارم با جدیدترین و برترین فناوری‌ها بازی کنم و از کار به‌صورت فضای‌مند با سخت‌افزار مناسب لذت می‌برم. در دستگاه‌هایی مانند هدست Meta Quest، بازی‌های SuperHot و Beat Saber را تجربه کرده‌ام و لذت زیادی برده‌ام. اما هدست‌هایی مانند Galaxy XR و Vision Pro به‌سختی بیش از یک ساعت سنگین، حجیم و خسته‌کننده‌اند. پوشیدن آن‌ها حس یک کار اجباری است و فکر نمی‌کنم تجربه‌ای به‌قدری برتر نسبت به دنیای غیر‌مجازی من ارائه دهند. حتی مسئلهٔ باتری متصل برایم مهم نیست. اگر این‌ها به‌طرز چشمگیری سبک‌تر، راحت‌تر و کوچکتر شوند، می‌توانم دنیایی را تصور کنم که برای چند ساعت آن‌ها را بر سر بگذارم و از واقعیت مجازی برای فرار از زندگی بهره‌مند شوم. متأسفانه هنوز به این نقطه نرسیده‌ایم.

نسبت به Apple Vision Pro کمی دسترس‌پذیرتر است؛ این هدست XR اندروید نیاز به صیقل بیشتری دارد.

قیمت: ۱٬۸۰۰ دلار در سامسونگ

امتیاز: ۶/۱۰

WIREDSharp، نمایشگرهای میکرو‑OLED رنگارنگ. دسترسی به برنامه‌های اندروید. سبک وزن. خیلی راحت نیست. باگ‌های قابل توجهی دارد. ناوبری دقیق نیست. ویژگی «Likeness» من به‌نظر می‌رسد که تحت تأثیر مواد مخدر است.

من هدست‌های Apple Vision Pro جدید با پردازنده M5 و سامسونگ گلکسی XR را به مدت چند هفته روی میزم داشته‌ام. این دستگاه‌ها گران‌قیمت و از تکنولوژی پیشرفته‌اند. نسخهٔ اپل ۳٬۴۹۹ دلار قیمت دارد! هدست سامسونگ تقریباً نصف این مبلغ است؛ اما هنوز هم هزینهٔ بالایی برابر با ۱٬۸۰۰ دلار دارد. پیدا کردن انرژی برای پوشیدن آن‌ها کار دشواری بوده است.

می‌توانید فیلم ببینید، بازی‌های غوطه‌ور انجام دهید و با چندین صفحهٔ مجازی کار کنید. هیچ‌یک از این تجربه‌ها آن‌قدر جذاب نبوده‌اند که مایلم برای بیش از یک ساعت هدست را بر صورت بگذارم. با این حال، این را امتحان کردم و نتیجه‌گیری من این است که گوگل و سامسونگ هنوز کارهای زیادی برای بهبود تجربهٔ XR اندروید دارند؛ همچنین به‌طور عجیب و جدیدی به کیفیت هدست ترکیبی اپل ارجاع پیدا کرده‌ام.

یافتن راحتی

من Galaxy XR را از وب‌سایت سامسونگ خریداری کردم و شرکت یک لینک مفید به EyeBuyDirect ارائه می‌دهد، جایی که می‌توانید درپوش‌های مغناطیسی با نسخه چشم‌پزشکی Kodak را به‌قیمت ۱۰۰ دلار خریداری کنید تا بدون عینک از هدست استفاده کنید. روند کار بی‌دردسر بود، اگرچه زمان‌ارسال طولانی باعث شد درپوش‌ها چند هفته پیش از XR به دستم برسند.

در حالی که قدردان وزن سبکتر Galaxy XR نسبت به Vision Pro هستم، مرتباً در یافتن مناسب‌ترین تناسب دچار مشکل بودم. هدست را می‌گذارید و با چرخاندن دکمه‌ای در پشت، بند را محکم می‌کنید، اما اغلب فشار قابل‌توجهی بر پیشانی می‌افتد که وقتی فن‌های شنیدنی فعال می‌شوند، گرم می‌شود؛ تقریباً غیرممکن است پیشانی عرق‌دار نداشته باشید پس از یک‌بار استفاده در XR. دو محافظ نور مغناطیسی که در جعبه هستند، کار مناسبی برای مسدود کردن نور محیطی که به واقعیت مجازی می‌تابد، انجام می‌دهند، اما کامل نیستند؛ هنوز نشت نور جزئی تجربه می‌کنم.

هدست Galaxy XR به‌طور مداوم به من می‌گوید تا موقعیت آن را بالا یا پایین کنم وقتی آن را بر سر می‌گذارم و اگرچه گاهی می‌توانستم تناسبی مناسب برای مدتی پیدا کنم، آن را راحت نمی‌دانم. بالشتک پیشانی که به‌همراه می‌آید کمی کمک می‌کند، اما من دوست داشتم لایهٔ نرم‌تری هم می‌بود. به‌طور شگفت‌آور، Vision Pro اپل با بند دوپوش (Dual Knit Band) به‌مراتب حمایت‌کننده‌تر بود. چون دو نقطه تنظیم وجود دارد، بهتر بر روی سر می‌نشیند.

کیفیت بصری نمایشگر میکرو‑OLED 4K سامسونگ عالی است و یکی از نقاط برجستهٔ Galaxy XR محسوب می‌شود. به‌طور کلی همه چیز واضح به‌نظر می‌رسد. از تماشای چند قسمت از سری Stranger Things فصل ۵ در هدست لذت بردم و زمان قابل‌توجهی را صرف بازی Grimvalor با کنترل‌کننده DualSense پلی‌استیشن 5 کردم.

اندروید XR

نکتهٔ جذاب در Android XR این است که سامسونگ و گوگل از ابتدا در زمینهٔ اکوسیستم برنامه‌ها شروع نمی‌کنند. تقریباً می‌توانید هر برنامهٔ اندروید را دسترسی داشته باشید و به فضای مجازی خودتان بیاورید، اگرچه برخی برنامه‌ها برای این تجربه بهتر طراحی شده‌اند نسبت به دیگران. (برنامهٔ Slack همچنان روی صفحه‌های بزرگ‌تر از گوشی کیفیت ضعیفی دارد.)

یک ویژگی کلیدی Android XR توانایی چت کردن با روبات Gemini گوگل به‌صورت آزادانه است. این کار را چند بار انجام دادم وقتی می‌خواستم بفهمم چطور می‌توانم کنترل‌کنندهٔ PS5 را به هدست وصل کنم، و Gemini ویدئوهای پیشنهادی YouTube را برای مشاهدهٔ آموزش نشان داد. اما به‌طرز عجیبی، Gemini بارها چیزهایی می‌گفت که فکر نمی‌کنم منظورشان باشد. وقتی به متن چت نگاه کردم، واضح شد که Gemini گاهی به پرسش‌های من با دستورات خود برای تجزیهٔ فرمان واکنش نشان می‌دهد. «<\ctrl94> کاربر می‌خواهد برنامهٔ Telegram را باز کند. ابتدا باید بررسی کنم که Telegram روی دستگاه نصب شده است یا نه. <\ctrl95>». این موضوع چندین بار وقتی که Gemini را برای پرسیدن سؤال فراخوانی می‌کردم، تکرار شد. به یاد داشته باشید، این یک دستگاه نمونهٔ آزمایشی که سامسونگ برای من ارسال کرده نیست؛ این نسخهٔ مصرف‌کننده‌ای است که خودم خریداری کرده‌ام.

• 

• 

• 

هنوز نمی‌دانم که به‌طور واقعی چند بار با Gemini چت می‌کنم، حتی اگر تجربه‌اش صیقلی‌تر باشد. به‌طور مشابه، حدود دو دقیقه را صرف مرور نسخه‌های فضایی عکس‌هایم در برنامهٔ Google Photos کردم، آن را «جالب» خواندم و دیگر هرگز به استفاده از این ویژگی نپرداختم. در کل، این ویژگی به‌تنهایی جذابیتی ندارد.

از آواتارم بگذارید حرفی نزند. من یک آواتار کارتونی شبیه به Galaxy را سفارشی کردم تا شباهت خودم را بازآفرینی کند؛ آنها شبیه Bitmoji هستند (یعنی خیلی خوب نیست) و آواتار برای بازسازی حالت‌های چهره به‌خوبی عمل نمی‌کند. چند دقیقه پس از شروع جلسه Zoom با یک همکار، او شکایت کرد که دشوار است بفهمد چهره‌ام چه می‌خواهد بگوید و همچنین صدای من را خوب نمی‌شنید زیرا میکروفون هدست به‌صورت مداوم قطع می‌شد.

در ابتدا نتوانستم Galaxy XR را به کامپیوترم وصل کنم چون این قابلیت نیاز به لپ‌تاپ Samsung Galaxy Book دارد، اما گوگل به‌تازگی به‌روزرسانی‌ای منتشر کرد که برنامهٔ بتای به‌نام PC Connect برای Android XR معرفی کرد. آن را بر روی ویندوز خود دانلود کنید (پشتیبانی از مک به‌زودی خواهد آمد) و بلافاصله صفحهٔ دسکتاپ ویندوز را به فضای XR می‌آورد، و می‌توانید از کیبورد و موشی که به دسکتاپ متصل است، استفاده کنید. این کار عالی بود و روشی بسیار بهتر برای کار بود، نسبت به سعی در بازسازی فضای کاری با برنامه‌های اندروید، اما هنوز مشکل ناپدید شدن دوره‌ای نشانگر موشواره وجود داشت، به‌طوری‌که نتوانستم واقعاً کارهای مهمی انجام دهم. این سیستم به‌سوی نمایش مجازی مک اپل به‌صورت یکپارچه نیست.

سعی کردم از Game Link استفاده کنم که نیاز دارد برنامهٔ Game Link سامسونگ را از Microsoft Store بر روی کامپیوتر دانلود کنید، به‌همراه Steam و SteamVR. ایده این است که بتوانید بازی‌های Steam خود، چه VR و چه غیر‑VR، به هدست استریم کنید. متأسفانه، در حالی که بتوانستم به‌طور موقت Galaxy XR را به برنامه Game Link وصل کنم، SteamVR به‌طور مداوم شکست می‌خورد و کل پیام روی هدست برای اتصال کنترل‌کننده‌ها و ادامهٔ روند جفت‌سازی ناپدید می‌شد. عوامل مختلفی می‌توانند این مشکل را ایجاد کنند، بنابراین سخت است بگوییم که این مشکل مخصوص Galaxy XR است یا چیز دیگری. (قابل‌ذکر است که روش‌های دیگری برای اتصال Galaxy XR به کامپیوتر از طریق برنامه‌های شخص ثالث وجود دارد، اما من آنها را امتحان نکردم.)

به‌نحوی خوش‌شانس، گوگل با به‌روزرسانی اخیر که ویژگی «Likeness» را اضافه کرد، نجات داد؛ این ویژگی برای نمایش واقعی‌تر خودمان طراحی شده است، مشابه Personas اپل. ابتدا باید برنامهٔ Likeness گوگل را بر روی تلفن خود دانلود کرده و چهره‌تان را اسکن کنید، سپس به Galaxy XR شما ارسال می‌شود. بلافاصله شبیه من شد، اما چشمانم به‌طور عجیب و غریبی باز بودند و هر بار که دهان‌ام را حرکت می‌داد، تمام دندان‌هایم نمایان می‌شد. هنگام تماس تصویری با همسرم از طریق Google Meet، او فقط گفت «نه»، تصویر چهره‌ام را اسکرین‌شات گرفت و در استوری اینستاگرام خود برای خنداندن همه دوستانمان منتشر کرد. من شبیه کسی که تحت تأثیر مواد مخدر است به‌نظر می‌رسید.

Galaxy XR یک محصول خاص است. من واقعاً دوست دارم با جدیدترین و پیشرفته‌ترین تکنولوژی‌ها بازی کنم و از کار کردن به‌صورت فضایی با سخت‌افزار مناسب لذت می‌برم. استفاده از دستگاه‌هایی مانند هدست Meta Quest و بازی‌های SuperHot و Beat Saber برای من سرگرمی فراوانی بوده است. اما هدست‌هایی همچون Galaxy XR و Vision Pro به‌ساده‌ای بسیار سنگین، حجیم و آزاردهنده‌اند؛ حتی برای بیش از یک ساعت استفاده دشوار است. پوشیدن آن‌ها حس یک کار سخت را به‌وجود می‌آورد و فکر نمی‌کنم تجربهٔ آن‌ها نسبت به دنیای غیر‌مجازی‌ام تفاوت چشمگیری داشته باشد. به‌هر حال، حتی باتری متصل هم برایم مشکلی نیست. اگر این دستگاه‌ها به‌طرز چشمگیری سبک‌تر، راحت‌تر و کوچکتر شوند، می‌توانم دنیایی را تصور کنم که چند ساعت آن‌ها را بپوشم و از واقعیت مجازی برای فرار از زندگی استفاده کنم. متأسفانه هنوز به‌آن نقطه نرسیده‌ایم.

به راحتی می‌توانید در جذابیت گوشی‌های پرچم‌دار غوطه‌ور شوید. این دستگاه‌ها دارای قدرت عظیم و ساخت‌های برتر هستند — به همراه برچسب قیمتی بسیار بالا.

با این حال، اکثر مردم مایل نیستند به فروشگاه اپراتور یا فروشگاه محلی همچون Best Buy رفته و بیش از ۱۰۰۰ دلار هزینه کنند، و در واقع نیازی هم به آن ندارند.

گوشی‌های هوشمند ارزان‌قیمت دیگر همان‌ند که بودند و اگر به آن‌ها توجه نکرده‌اید، شگفت‌زده خواهید شد که چقدر کارآمد هستند.

گالاکسی سامسونگ A16 در فصل گذشته پرفروش‌ترین گوشی اندروید بود و این احتمالاً کمترین شگفتی است که در تمام سال شنیده‌ام.

این دستگاه فوق‌العاده قدرتمند است و دارای ویژگی‌هایی است که تا چند وقت پیش در یک گوشی زیر ۲۰۰ دلار نمی‌توانستیم حتی تصور کنیم.

اگر خسته شده‌اید از هزینه‌کردن زیاد بر روی گوشی‌های پرچمدار و رضایت نداشتن از نتیجه، یا فقط به یک گوشی کاربردی روزمره نیاز دارید، این دلایل هستند که گالاکسی A16 در صدر جدول قرار می‌گیرد.

گالاکسی سامسونگ A16 در نکات مهم عملکردی عالی ارائه می‌دهد — بدون اینکه کیف‌پول‌تان تحت فشار قرار گیرد

نمایشگری خیره‌کننده با عملکرد قابل قبول

عملکرد بهتر از انتظار با کسری از قیمت

گالاکسی A16 می‌تواند بیش از آنچه فکر می‌کنید انجام دهد

من عملکردی که از گالاکسی A16 با این قیمت دریافت می‌کنم را دوست دارم. برخی ممکن است چیپست Exynos 1330 را ببینند و از آن فرار کنند، اما این عادلانه نیست.

چیپست‌های Exynos در چند سال اخیر به‌طور قابل‌توجهی بهبود یافته‌اند و مشکلات گرم شدن بیش از حد و عملکرد ضعیف نسل‌های قبلی را برطرف کرده‌اند.

Exynos 1330 اکثر برنامه‌ها را بدون مشکل اجرا می‌کند و کارهای روزمره‌ای که A16 نتواند انجام دهد، به‌ندرت وجود دارد.

بازی‌های سبک روی گالاکسی A16 به‌خوبی اجرا می‌شوند و برای رفتن به رید یا ورود به ژیم در Pokémon Go مشکلی ندارم.

این یک گوشی سریع نیست و اگر انتظار عملکردی مشابه Galaxy S25 Ultra را دارید، ناامید خواهید شد. اما هدف این نیست، و گالاکسی A16 برای بسیاری از کاربران کافی است.

برخی مدل‌های گالاکسی A16 ممکن است با چیپست Dimensity 6300 عرضه شوند، اما این نباید نگرانی ایجاد کند. من Dimensity 6300 را در چندین دستگاه دیگر استفاده کرده‌ام و نتایج عالی به دست آمده است.

اگر یک عامل محدودکننده در گالاکسی A16 وجود داشته باشد، RAM است. من امید داشتم سامسونگ امسال ۶ گیگابایت RAM را بگنجاند، اما دوباره در ایالات متحده فقط ۴ گیگابایت دریافت کردیم.

شما این را حس می‌کنید وقتی A16 به‌صورت فعال RAM را مدیریت می‌کند و برنامه‌ها را می‌بندد تا فضا آزاد شود.

چندوظیفه‌ای نیز ایده‌آل نیست، اما این موارد قیمتی هستند که با ۲۰۰ دلار می‌پذیرم — به‌ویژه اگر تجربه نرم‌افزاری عالی باشد.

پشتیبانی بیشتر از آنچه که به آن عادت داریم

به‌روزرسانی‌های One UI برای سال‌های آینده

گوشی‌های ارزان‌قیمت پیش‌تر تنها یک یا شاید دو به‌روزرسانی بزرگ اندروید دریافت می‌کردند تا پیش از پایان پشتیبانی، و اگر خوش‌شانس باشید، ممکن بود یک سال دیگر پچ‌های امنیتی به‌علاوه شود.

این باعث می‌شد پس از چند سال به گوشی اعتماد کمدتری داشته باشید، به‌ویژه برای برنامه‌های مالی شما.

سامسونگ وعده داده است که برای گالاکسی A16 شش سال به‌روزرسانی نرم‌افزاری فراهم خواهد کرد و تا کنون، شرکت این وعده را اجرا کرده است.

One UI 7 بر روی گالاکسی A16 من به خوبی اجرا شد و One UI 8 تا کنون تجربه‌ای روان بوده است. با این حال، من تجربهٔ کامل هوش مصنوعی گالاکسی را دریافت نکرده‌ام.

با این‌حال، آنچه کافی است دریافت می‌کنم و سامسونگ کار عالی‌ای انجام داده است تا چندوظیفه‌ای بهبود یافته را به گالاکسی A16 اضافه کند و اجازه‌مان می‌دهد بین برنامه‌ها به‌سرعت جابجا شویم همان‌گونه که در دستگاه‌های گرانقیمت این شرکت امکان‌پذیر است.

قول شش سال پشتیبانی نرم‌افزاری یک چیز است، اما اجرا کردن آن چیز دیگری است.

برای سامسونگ آسان بود که یک به‌روزرسانی تهیه کند و روی گالاکسی A16 بگذارد، بدون آنکه به بهینه‌سازی یا توانایی چیپست ارزان‌قیمت برای پشتیبانی از آن فکر کند.

اما این کار را سامسونگ تا کنون انجام نداده است.

اگر به این معنی باشد که می‌توانم پایه عملکرد را روی سخت‌افزار قدیمی (یا ارزان‌قیمت) خود حفظ کنم، مشکلی ندارم که هر ویژگی جدید نرم‌افزاری که شرکت ارائه می‌دهد، دریافت نکنم.

امکانات رفاهی که انتظارشان را ندارید

عمر باتری عالی نیز

یکی از نکات برجسته گالاکسی A16 صفحه‌نمایش 6.7‑اینچی Super AMOLED با وضوح 1080p است. این یک صفحه‌نمایش خیره‌کننده برای یک گوشی ارزان‌قیمت است و استفاده از دستگاه را لذت‌بخش‌تر می‌کند.

اخیراً Moto G Play 2026 را تست کردم و در حالی که از آنچه موتو ارائه می‌دهد قدردانی می‌کنم، استفاده از LCD در G Play آشکار است، به‌ویژه با توجه به OLED با کیفیت بالا سامسونگ در گوشی ارزان‌قیمت خود.

از باتری 5 000 mAh گالاکسی A16 می‌توانم دو روز استفاده ترکیبی با یک بار شارژ دریافت کنم و دوربین‌ها کافی هستند. اگر فقط به حسگر اصلی 50 مپیکسل اعتماد کنم، در نور مناسب عکسی قابل‌قبول به دست می‌آید.

به‌راحتی می‌توان فهمید چرا گالاکسی A16 این‌قدر خوب می‌فروشد

ما به‌طرز شدیدی توان مورد نیاز خود از یک گوشی هوشمند را ارزیابی می‌کنیم. نمی‌گویم که فردا می‌خواهم به گالاکسی A16 عوض شوم، اما اگر لازم باشد، می‌توانم مدیریت کنم.

همه افراد به تمام امکانات و ویژگی‌های گالاکسی S25 Ultra نیاز ندارند و من خوشحالم که سامسونگ به همان اندازه در ساخت گالاکسی A16 به‌عنوان یک دستگاه ارزشمند، هم‌از‌نظر سخت‌افزار و هم‌از‌نظر نرم‌افزار، صرف هزینه تنها 200 دلار، تلاش کرده است.

گالاکسی سامسونگ A16 5G

سیستم‌آن‌چیپ (SoC)

Exynos 1330

حافظه RAM

4GB

حافظه داخلی

128GB

باتری

5,000 mAh

سیستم‌عامل

One UI 6.1, Android 14

دوربین جلویی

13MP

گالاکسی سامسونگ A16 دارای نمایشگر بزرگ 6.7‑اینچی در طراحی باریک‌تری است و اکنون دارای استاندارد IP54 برای مقاومت در برابر آب و گرد و غبار می‌باشد. همان‌طور که در گوشی‌های پرچمدار سامسونگ است، این دستگاه 6 سال به‌روزرسانی سیستم‌عامل و امنیتی را ارائه می‌دهد. زیر کاپوت، این گوشی با چیپست Exynos 1330 ساخته‌شده توسط سامسونگ کار می‌کند. این گوشی ارزان‌قیمت همچنین ویژگی‌های کلیدی نسل پیشین چون باتری 5,000 mAh، اسلات microSD و دوربین سه‌عدسی را حفظ کرده است.

سامسونگ در ماه مارس مدل گلکسی A36 را عرضه کرد و می‌دانیم که در حال کار روی گلکسی A37 نیز هستند؛ چرا که فریم‌ویر این گوشی در سرورهای سامسونگ شناسایی شد. اگرچه فریم‌ویر هنوز جزئیاتی از ویژگی‌های گلکسی A37 را فاش نکرده است، اما با تشکر از Geekbench پردازنده‌ای که این تلفن هوشمند در دل آن دارد، برایمان آشکار شد.

سامسونگ گلکسی A36

پایگاه داده بنچمارک نشان می‌دهد که سامسونگ گلکسی A37 با کد مدل SM‑A376B توسط پردازنده Exynos 1480 نیرو می‌گیرد. دستگاهی که تست Geekbench روی آن انجام شد، Android 16 را اجرا می‌کرد و دارای ۶ گیگابایت رم بود، اما به‌نظر می‌رسد گزینه‌های بیشتری برای مشتریان فراهم خواهد شد.

در زمینه عملکرد، سامسونگ گلکسی A37 در آزمون‌های تک‌هسته و چند‌هسته Geekbench به ترتیب نمرات ۱٬۱۵۸ و ۳٬۴۰۱ را کسب کرد. احتمالاً نسخه تجاری این گوشی عملکردی اندک بهتر خواهد داشت، اما حتی در وضعیت فعلی هم نسبت به گلکسی A36 که با پردازنده Snapdragon 6 Gen 3 مجهز است؛ نمرات ۱٬۰۷۷ و ۲٬۹۱۷ را در آزمون‌های تک‌هسته و چند‌هسته Geekbench کسب کرده بود، عملکرد بهتری دارد.

سایر مشخصات سامسونگ گلکسی A37 هنوز شناخته نشده‌اند؛ بنابراین باید منتظر انتشار اطلاعات بیشتر باشیم تا بتوانیم تصویری واضح‌تر از انتظاراتمان از این گوشی به دست آوریم.

منبع