
معمولاً وقتی که گوشی هوشمند اصلیام به چهار سال میرسد، آن را ارتقا میدهم. چهار سال زمان کافی برای استفاده است و برای سامسونگ، این مدت زمان بیش از آن است که بتوان چند بهروزرسانی سیستمعامل دریافت کرد و امنیت دستگاه را بهروز نگه داشت.
اما کار من ایجاب میکند که حداقل یک گوشی با جدیدترین نسخهٔ سیستمعامل اندروید بهروز باشد؛ در غیر این صورت دسترسی مستقیم به ویژگیهای جدید را نخواهیم داشت.
این شاید اولینبار بود که من به نقطهٔ شکست رسیدم.
بعد از زمانی که صرف آزمایش بهروزرسانی One UI 7 (وقتی سرانجام عرضه شد) بر روی سامسونگ گلکسی اس ۲۳ام کردم، تصمیم گرفتم از این کار دست بکشم و به این فکر کنم که این تصمیم چه معناای برای آیندهپذیری خرید گوشی هوشمند بعدیام دارد.
در ادامه دلایل این تصمیم، تجربیات فعلیام و اینکه چرا فکر میکنم سختافزار در درازمدت نتواند با نرمافزار همگام بماند، را بیان میکنم.
گالکسی اس ۲۳ را به گالکسی اس ۲۵+ ارتقا دادم
آیندهپذیری دستگاه روزمرهام برای من حیاتی است

معمولاً نسخهٔ پایه را انتخاب میکنم. من گوشیهای بزرگتر و صفحهنمایشهای وسیعتر را دوست دارم (گوشی مورد علاقهام سامسونگ گالکسی نوت ۲ است)، اما میدانم معایبی نیز وجود دارد.
یکی از آنها مربوط به قابلیت حمل است و دیگری به فضای ذخیرهسازی (محل فیزیکی که در آن گوشیام را وقتی استفاده نمیکنم قرار میدهم). گوشیهای کوچکتر راحتتر در حمل و نقل هستند. بهصورت خلاصه، مدل Ultra بسیار بزرگ است، اما مدل Plus همچنان مناسب است.
همچنین میخواهم گوشیام کوچک باشد اما همچنان توان کافی داشته باشد تا کارهای روزانهام را بر عهده گیرد. من معمولاً برای بازی از این گوشیها استفاده نمیکنم؛ برای این منظور از دستگاههای دیگری بهره میبرم.
اما نکتهٔ اصلی ویژگیهای هوش مصنوعی است. گوشی شما به سختافزاری نیاز دارد تا توان پردازشی لازم برای استفاده از این ویژگیها بر روی دستگاه را فراهم کند.
میتوانم (سعی کنم) آنها را نادیده بگیرم، اما ویژگیهای بیشتری بهصورت عمیق در دستگاه من یکپارچه میشوند. لازم است برای کارم از آنها راحت استفاده کنم، بهویژه زمانی که ارزیابی کارایی یک ویژگی یا تشخیص اینکه تنها یک نرمافزار اضافی است، الزامی باشد.

من فکر میکردم این فقط مورد من است، زیرا بهدلیل طبیعت کاریام نسبت به عملکرد گوشی حساستر هستم. اما در واقع مادر من بود که من را قانع کرد زمان ارتقا رسیده است.
او از تجربهٔ استفاده از Galaxy S23 خود عمیقاً ناراضی بود و این موضوع استفادهٔ روزانهاش را مخدوش میکرد.
بهعلاوه، او حتی با هوش مصنوعی تعامل ندارد؛ این اولین سالی است که میخواهد آن را امتحان کند یا حداقل نسبت به آن آگاهی بیشتری پیدا کند.
اما مشکلات مصرف باتری باعث اضطراب زیادی برای او شد (اگرچه من برخی از تنظیماتش را برای کاهش مصرف بهدستگیری کردم) و برنامههایش بهدرستی کار نمیکردند. برخی فرآیندهای همگامسازی بسیار آهسته یا خطا داشتند (بهعنوان مثال، در پشتیبانگیری از دادههای WhatsApp او با مشکل مواجه شدیم).
او از عملکرد دستگاهش پس از بهروزرسانی متنفر شد. فکر بهروزرسانی گوشی برای او حتی ترس بیشتری بهوجود آورد، که نباید اینچنین میشد.
به همین دلیل فهمیدم زمان بررسی ارتقا فرا رسیده است؛ تا دیگر نگران رفتار بهروزرسانیهای آیندهٔ اندروید نباشیم یا از آنها بترسیم.
این برای شخصی مانند مادرم مفید است که شاید از تمام ویژگیهای هوش مصنوعی گالکسی که روی گوشیاش فعال شدهاند، آگاه نباشد. او نباید مجبور شود این ویژگیها را بهصورت جزئی مدیریت کند تا دستگاهش بهدرستی کار کند (مثلاً تنظیمات سختگیرانه برای مقابله با مصرف باتری).
این حالت است که در آن سختافزار در بلندمدت قادر به همگامی با نرمافزار نخواهد بود
نه با فشار عمدهای که به سوی نرمافزارهای یکپارچه با هوش مصنوعی میرود

در حالی که اطمینان دارم گالکسی اس ۲۵+ من طولانیتر از گالکسی اس ۲۳ دوام خواهد آورد، هنوز نگران این هستم که سختافزار من چگونه نرمافزارهای پرتقاضا را مدیریت کند.
امید داشتم زمان بیشتری را صرف بهبود برخی ویژگیهای هوش مصنوعی موجود کنیم، مثل نوار Now و حتی تصحیحکنندهٔ خودکار (که بهدلیل سانسور بیش از حد مورد انتقاد قرار گرفته است).
خوشبختانه، One UI 8 بهروزرسانی سنگینی نبود و بهنظر میرسد بسیار صیقلیتر از One UI 7 باشد. با این حال، توانایی نظری من فقط بر پایهٔ تجربهام از گالکسی اس ۲۵+ است.
متأسفانه هنوز تصمیمگیری نهایی در مورد بهروزرسانی بزرگ بعدی، One UI 8.5، صورت نگرفته است و بهنظر میرسد برنامهٔ انتشار آن دچار مشکل شده است. خوشبختانه، این احتمالاً بهدلیل تغییرات در سطر محصولات گالکسی اس ۲۶ است نه بهدلیل نقص فنی در دستگاههای جاری.

اما تاکنون، نسخهٔ بتا نشان میدهد که این بهروزرسانی ویژگیهای هوش مصنوعی را پیشرفتهتر میکند و تغییرات اساسی بهوجود میآورد.
بهعنوان مثال، One UI 8.5 تغییرات عمدهای در پنل تنظیمات سریع ایجاد میکند، اعلانهای اولویتدار هوش مصنوعی را اضافه میکند، عملکرد را با استفاده از هوش مصنوعی و حالت اولویتدادن به دادههای لحظهای بهبود میبخشد و سوئیچینگ دادههای وای‑فای را بهتر میکند (با استفاده از هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل شرایط شبکه).
بسیاری از این ویژگیها بهنوعی هوش مصنوعی را به کار میگیرند. هوش مصنوعی آیندهٔ ادغام نرمافزارهاست.
اما برای همگام ماندن با ویژگیهای هوش مصنوعی، باید اطمینان حاصل کنید که دستگاهتان مجهز به توان پردازش هرگونه پردازش و برنامهٔ هوش مصنوعی باشد.
چپهای اختصاصی هوش مصنوعی وجود دارند تا دقیقاً این کار را انجام دهند؛ گوشیهای هوشمند دارای واحد پردازش عصبی (NPU) هستند که برای انجام محاسبات موازی مورد نیاز در وظایف هوش مصنوعی، مانند پردازش زبان طبیعی و تشخیص تصویر، طراحی شدهاند.

NPU امکان انجام این کارها را بهسرعت و بهصورت کارآمد بدون خالی کردن باتری دستگاه فراهم میکند. همچنین برای سایر کارها از GPU و CPU و حتی ابر استفاده میکند.
تمام این مؤلفهها ترکیب SoC (سیستم روی تراشه) را تشکیل میدهند. گوشی هوشمند شما به SoC کافی قدرتمندی نیاز دارد که توان پردازش لحظهای که یک ویژگی یا برنامهٔ هوش مصنوعی بههمراه دارد را مدیریت کند.
در غیر این صورت، گوشی شما ممکن است سرعت خود را از دست بدهد، پاسخگو نباشد یا مصرف باتری افزایش یابد.
در حال حاضر نمیتوانم دربارهٔ آینده پیشبینی کنم یا حتی تصور کنم که پردازش داخلدستگاه تا چه حد پرتقاضا خواهد شد.
اما بهعنوان فردی که بسیار به حفظ حریم خصوصی اهمیت میدهد، میدانم که بیشتر به ویژگیهای داخلدستگاهی تمایل دارم تا ویژگیهای مبتنی بر ابر، مانند متن پیشنهادی پایه، ترجمهٔ زنده و Circle to Search (اگرچه این ترکیبی است).
بنابراین اطمینان از سرمایهگذاری در گوشی هوشمند با SoCای که میتواند ویژگیهای هوش مصنوعی بهعمق یکپارچه را پردازش کند، امروزه برای من بسیار مهمتر از یک سال پیش است.
مرز بین دوام سختافزار و نرمافزار کجاست؟
این راز نیست که مردم هنوز در حال آشنایی با استفاده از هوش مصنوعی در کارهای روزمره هستند. ویژگیهای هوش مصنوعی فراوانی در گالکسی وجود دارد که من حتی از آنها استفاده نمیکنم.
اما برخی از ویژگیهای سادهٔ محبوبم در حال تغییر هستند. ابزار انتخاب هوشمند (Smart Tool Select) وقتی One UI 6.1.1 منتشر شد به AI Select تغییر نام داد.
ابزار انتخاب هوشمند سطحی از ادغام هوش مصنوعی داشت، اما هرگز به سطح مدلهای زبانی بزرگ (LLM) و هوش مصنوعی مولد نرسید.
من بهطور کامل پیشبینی میکنم که ویژگیهای سادهتری مانند این، بهعمق در هوش مصنوعی ریشهدار شوند.
اگرچه این لزوماً چیز منفی نیست، اما فکر میکنم ارزیابی دقیقتر ارتقای گوشی هوشمند بعدی امروز از هر زمان دیگری مهمتر است. نمیخواهید همانند ما پس از بهروزرسانی با مشکلات ناخواسته مواجه شوید.
سامسونگ ممکن است پوشش هفتساله برای بهروزرسانیهای بزرگ اندروید وعده دهد، اما نمیتوانم تصور کنم که یک دستگاه امروز چگونه میتواند در طول هفت سال آینده توانایی همگامی سختافزاری با نرمافزارهای پیشرفته را داشته باشد.
دیدگاهتان را بنویسید